Lekcja 3

Karta sieciowa

Karta sieciowa (ang. NIC - Network Interface Card) - karta rozszerzenia sluzaca do przeksztalcania pakietow danych w sygnaly, ktore sa przesylane w sieci komputerowej. Karty NIC pracuja w okreslonym standardzie, np. Ethernet, Token Ring, FDDI, ArcNet czy 100VGAnylan, i podobnie jak switche, sa elementami aktywnymi sieci.

Dla wiekszosci standardow karta NIC posiada wlasny, unikatowy w skali swiatowej adres fizyczny, znany jako adres MAC, przyporzadkowany w momencie jej produkcji przez producenta, zazwyczaj umieszczony na stale w jej pamieci ROM. Adres ten mozna dynamicznie zmieniac, o ile stosowane oprogramowanie na to pozwala. Karty sieciowe standardu ArcNet mialy adres MAC ustawiany recznie za pomoca mikroprzelacznikow umieszczonych na karcie (zwykle dostepnych z zewnatrz poprzez wyciecie w ,,sledziu").

Karta sieciowa moze pracowac tylko w jednym standardzie np. Ethernet; nie moze pracowac w dwoch standardach jednoczesnie np. Ethernet i FDDI. W przeszlosci istniala jednak karta wyposazona w dwa rozne standardy sieciowe, tj. Ethernet i Token Ring (karta OSA-2 ETR do maszyn IBM mainframe rodziny 9672, 2 logiczne porty; kazdy mogl pracowac jako Ethernet lub Token Ring, ale mialy one oddzielne wtyki), lecz byl to ewenement. Obecnie ze wzgledu na wyrazna dominacje standardow rodziny Ethernet pojecie karty sieciowej i karty Ethernet bywa mylnie utozsamiane. Na rynku sa dostepne rowniez karty sieciowe wielokrotne, tj. wyposazone w kilka interfejsow sieciowych, ale z logicznego punktu widzenia jest to kilka niezaleznych kart sieciowych na jednej plycie drukowanej. Karty takie znajduja zastosowanie glownie w serwerach albo zaawansowanych stacjach roboczych. Jezeli chodzi o typy interfejsow kart sieciowych, dziela sie one na PCI, PCMCIA, ExpressCard, USB i PCI-Express - te ostatnie sa coraz powszechniej stosowane.